Willem

Een tijdje geleden werd aangegeven dat er weer een scheidsrechterscursus gegeven zou worden. Bij onze competitie moet er per spelend team een scheidsrechter geleverd worden, dus hebben wij als bestuur zijnde een paar plaatsen gereserveerd. Maar het liep net even iets anders dan gepland.

De een had geen zin. Bij de ander was er  geen tijd, of was het logistiek gezien niet haalbaar. Om een kort verhaal niet langer te maken. Er was eigenlijk niemand beschikbaar.
Dan er zelf maar even over nadenken. “Heb ik er tijd voor?” “Ja”. “Weet ik een goede reden te bedenken waarom ik het niet zou doen?” “Nee”. En moeilijker hoeft het niet te wezen.
Ik mij ingeschreven voor de cursus en het lespakket besteld, toch handig dat je daar zelf verantwoordelijk voor bent. Dan zijn de lijnen toch wel heel kort

Twee dagen later lag er een grote envelop op de mat.

Embleem, spelregelboekje, gele en rode kaart en nog een paar dingen.

Vanavond was de eerste cursus avond. Beginnend met een stuk theorie en koffie was het nog wel aardig helder. Maar dan kleed je je om en begin je met de praktijk. Even spelen en dan om de beurt op de ‘bok’. Dan is het nog knap lastig om alle regels tegelijkertijd in de gaten te houden en dan ook nog op de juiste momenten de goeie armgebaren te maken.

Van de week nog maar even goed studeren en dan volgende week maandag, sessie 2.