De afgelopen dagen heb ik voor het eerst sinds de film uit is, het korte verhaal: De Ontsnapping van Stephen King gelezen. Kenners weten meteen over welke film ik het heb. Voor de niet kenners geef ik de titel even “The Shawshank Redemption”, volgens IMDB.com de beste film aller tijden. Ik moet zeggen dat die bij mij ook hoog op de lijst staat.
Ik verhaal zoals Stephen King het geschreven heeft is heel letterlijk verfilmd. Een paar voorbeelden.
Film: There must be a con like me in every prison in America. I’m the guy who can get it for you. Cigarettes, a bag of reefer if that’s your thing, a bottle of brandy to celebrate your kid’s high school graduation, damn near anything within reason. Yes sir, I’m a regular Sears and Roebuck.
Boek: In elke gevangenis in Amerika zit wel zo iemand als ik, denk ik, – ik ben de man die iets voor ja kan regelen. Dure sigaretten, een zakje stuff, als je daar van houdt, een fles cognac om het eindexamen van je zoon of dochter te vieren, bijna alles eigenlijk… binnen redelijk grenzen natuurlijk.
De ‘Do you trust your wife scene’
Film: Mr. Hadley, do you trust your wife? [Hadley threatens to throw Andy off the roof] Because if you do trust her, there’s no reason you can’t keep that thirty-five thousand…If you want to keep all that money, give it to your wife.
Boek: Vertrouwt u uw vrouw? … ‘Als u haar onder de duim heft, meneer Hadley is er geen enkele redden waarom u dat geld niet tot de laatste cent zou kunnen behouden.
Natuurlijk zijn er ook verschillen. In het boek zijn er meerdere directeuren, in de film maar 1. Maar dat is voor de continuïteit van een film wel te begrijpen.
Een ding hebben ze naar mijn mening in de film beter voor elkaar dan in het boek.
In het boek verdwijnt Andy Dufresne met geld wat hij voor zijn gevangenis straf achteruit heeft gezet. In de film verdwijnt hij met het geld wat hij voor de directeur heeft ‘verdiend’. Een elegantere oplossing.
Je krijgt bijna zin om de film weer te kijken.
